Chapter 3

 Sorcerer’s Princess-chapter 3

(Katarina Reyes POV.)

Tinitignan ko nalang sya habang naglalakad patalikod sakin. Aalis na ang matalik kong kaibigan, iiwan nya rin ako. Pero kahit na pupunta syang America, deep inside masaya ako para sa kanya dahil magkikita na sila ulit ni tito at tita.

“Psst.. Yna.” Naririnig ko nanaman tong maligno na ‘to. Bumubulong nanaman sya, hindi sya yung bulong na makikiliti ka eh. Yung bulong na nakakakilabot, alam nyo yun?

Mabilis kong inakyat yung kwarto ko at laking gulat ko nalang ng mas dumami pa sila ngayon. Iba’t iba ang itsura nila, may nakakatakot, may magaganda at cute. Pero, napansin ko nawala si Zeus.

“Nasan na yung maligno?” walang sumagot sa kanila at nakatingin lang ng diretso sakin. “Oh! Teka lang, wag nyo akong kakainin ah. Nagtatanong lang ako.” Dahan-dahan lang ako lumapit pero wala parin silang react.

“Mahal na Prinsesa.” Nangilabot bila ang mga balahibo ko ng maranig ko ulit yung nakakatakot nyang boses, pero hindi na yun gaanong nakakatakot,medyo malumanay na sya.Ramdam kong nasa likod ko lang sya at nakatingin sakin. Ayaw kong tumalikod. Ayaw kooo...

Pero, automic naman na biglang gumalaw ang katawan ko at humarap sa kanya.

“H’WAG POOOOOO.” Sigaw ko sabay takip ng mga mata ko. Kasi nga pangit sya eh.

“Princess Katarina. What’s happening here?” what’s happening here? Nag e-english pala si Zeus? Marunong pala sya magsalita ng matino eh.

Teka! Pangit nga ba? Sino to? OW MY GAWD? Hinulog ni Zeus mula sa outerspace ang isang gwapong tulad nya. Laway, wag kang tutulo. Please..

“Scarlot? Is there any problem, nasaan si Zeus?” nag-aantay nalang ako na tumulo ang natitira kong laway sa bibig ko. God! Kahit maging gripo pa ‘to okey lang basta sya yung dahilan

“Scarlot. Whose that Mortal? I told you to find Princess, not a Mortal!” bigla nya akong tinutukan ng isang mahabang stick na umiilaw yung dulo.

“M..master. H’wag po kayong...” then suddenly there was a light again, a light glowing on his wondering stick. Then he was murmuring himself. Anong ginagawa nya?

“AAHH.. ang sakit...” pakiramdam ko nabali lahat ng buto ko sa likod. Ang lakas ng pagtalsik ko sa sahig. Urgh! Nagmadaling nilapitan ako ng mga fairies at pinipilit nila akong patayuin. Masakit eh, sobrang sakit.

“Scarlot you’re waisting my time.” Itinutok nya ulit sakin yung payatot nyang stick at umilaw nanaman yun. I’m so wondering kung paano yun nangyayari pero hindi ko na pinansin at pinangharang ko nalang ang braso ko para hindi na ako tamaan. Grabe, ang daming miserable na ang nangyari sakin ngayong araw at ngayon, makakaramdam nanaman ako ng panibagong sakit sa katawan.

Expected ko ng ako yung tatalsik eh, pero hindi pala. Yung gwapong masungit ang tumilapon sa pintuan ko. Sa sobrang lakas nagkawasak-wasak agad yun.

“Master...” jusmiyo marimar! Anong ginawa ko sa kanya? Sa kaba ko, kahit ako napatayo na at nilapitan ko na rin si gwapong masungit.

“Princess Katarina, napalakas po ata ang pagtalsik ni Master Lance.”

“Hindi ko sinasadya, hindi ko alam ang ginawa ko. Bigla nalang syang tumalsik eh. Baka sinadya nya yun sa sarili nya Scarlot.” Imbis na sagutin nalang nya ako, may kinuha sya sa bulsa nyang maliit na may lamang halos hindi ko na makita.

“Ano yan? Anong gagawin mo sa kanya?”

“Isa po tong ‘kernels’ kung tawagin sa worldstone Prinsesa Katarina.” Ang haba naman masyado ng tawag nila sakin, hindi ako sanay.

“Yna nalang. Masyadong specific ang Prinsesa Katarina eh.” Tinignan ko muna yung tinatawag nyang Kernels, parang alikabok na to sa sobrang liit. Sabi nya hindi lang naman daw isang piraso yun, kailangan marami para effective sa kakainin nun.

“Magiging okey na ba sya nyan kapag natikman na nya?” unti-unti nya tong ipinasok sa bibig ni gwapo pero mukha naman walang effective eh. Hindi pa sya nagising.

“Opo, magigising sya Prinses...”

“Yna nalang Scarlot.” Nginitian nya lang ako. “Opo, magigising sya Yna. Medyo magkakaroon lang po ng unting aber...”

“AAAHHHH... SPICY, SPICY, SPICY.” Nagtatalon si gwapo at namumula na ang mukha nya. Ano bang meron dun sa Kernels na yun, bakit ganito tong gwapong to.

“Scarlot! Bakit ganyan sya?” bulong ko. “Yung Kernels po kasi Prinsesa Yna... ay Yna lang pala. Kapag matikman na po yun ng taong nahihimbing bigla nalang syang magigising dahil sa anghang nito.”

Napahagalpak naman ako sa tawa. “Hahahaha.. ganun pala ang purpose ng Kernels na yan. Kahit maliliit lang malakas talaga ang epekto sa taong tulog. Buti nalang walang ganito nyan sa Earth. Kung meron, naku! Isusumpa ko yan.” Napatigil silang lahat. Hindi manlang natawa sa sinabi ko. Mukha bang seryoso yun?

“oh! Bakit kayo nagsitahimik?” kahit si gwapong masungit napatigil sya sa pag-iinarte nya. Nakatingin lang sila sakin ng diretso at lumipat yun sa braso kong nag-iilaw na ngayon.

Teka! Nag-iilaw braso ko? Pero... bakit to umiilaw? Teka, teka! Hindi pala yung braso ko, kundi yung bracelet kong suot. Yung binigay ni papa.

“KKYYYAAAA. TULONG PO... YUNG BRACELET KO NAWAWALA NA....” ngayon, ako naman ang sumigaw ng sumigaw. Matapos kasi umilaw ng bracelet bigla nalang tong unti-unting naglaho sa braso ko na parang pumasok sa loob ng balat ko at naging tattoo.

“Hey! You’re wearing the armlet of Princess. That is not yours.” Hinawakan nya ng mahigpit ang braso ko. Masyado na syang brutal sakin ah. Kanina pa nya ako sinasaktan.

“Aray ko.. nasasaktan ako eh.” Nagpupumiglas ako sa hawak nya. Buong pwersa nya tong hinawakan na halos ayaw na nya akong pakawalan.

“Master ! We don’t have time to that. All we need is to get out of this Mortal world and go back to worldstone.” Hindi ko nanaman naiintindihan tong mga to. Ano bang agenda to... anong pakulo?

“Teka nga! Magsihinahon kayong lahat. Ano bang nangyayari sa inyo, bigla-bigla nalang kayo nagpapanic at nagmamadaling umalis. At ikaw Master ni Scarlot.” Tinuro ko sya gamit ang isa kong kamay. “Ano bang meron sa bracelet ko, bakit mo ako sinasaktan? Bakit nagliliwanag parin tong braso ko? ANO! SAGUTIN NYO AKONG LAHAT.”

“We’re sorry your highness. Let’s go back to our world then, you.....” hindi na naituloy ni Pixie ang salita ng biglang.

*BOOGGSSHHH*

“AHHHHH... “ biglang sumabog yung salamin ko sa harap namin at may naglabasan dun na maiitim na usok. Hindi ko alam kung ano yun, ang mahalaga makalayo kami agad sa kanila

But, the only one solution is to go back their world. The world that I never heard sa buong buhay ko. Ang mundong sa Fairtale story mo lang mababasa, at hindi talaga nag-eexist para sa paniniwala naming mga tao.

“I summoning you guard, I owe you to come here.

Please bring me your key, to open me this way.”

Nagformed ng malaking hole ang dingding ko na nagbibigay ng malakas na liwanag sa buong kwarto. Hindi na sya basta magandang liwanag, kulay pula na to ngayon. Parami na ng parami yung mga itim na nagsilabas kanina sa salamin ko. Nababawasan lang sila dahil nilalabanan sila ni Scarlot at ng mga Fairies, gumagamit ng Green at Pulang liwanag saka nila ito pagsasamahin para makabuo ng malakas na pwersa.

Habang abala sila sa pakikipaglaban, kaming dalawa ni gwapo abala naman sa ewan ko... nakatingin lang ako sa kanya eh. Nasa isang bilog na guhit kami at inaantay na lumaki pa ang hole na binuo nya. Sa ngayon, hindi ko man maintindihan ang lahat. Alam kong matatapos din to at ipapaliwanag nila sakin ang mga nangyayari.

Kung bakit ako ang tinuturing nila na Prinsesa. Kung bakit pinagpipilitan ni gwapo na tanggalin ko ang bracelet na galing kay papa. Kung bakit kailangan ko pang sumama sa mundo nila at kung ano ba ang koneksyon nilang lahat sa buhay ko.

“RUN! RUN!” signal na yan ni gwapo para magsipasok kaming lahat sa hole. Nauna na ang mga malilit bago kami sumunod ni gwapo.

Kaso, sa kasamaang palad. Bago pa ako makapasok sa loob ng mundo nila, nabitawan nya ako dahil sa lakas ng pwersa sa paghigop sa kanya ng big hole. Then, hawak pa ng isang itim na usok ang kaliwa kong kamay kaya pinag-agawan nila ako. Talo lang si gwapo at ibang daan ang pinasukan ko.

Pinipilit akong higupin ng salamin na syang binasag ng mga maiitim na usok na to kanina.

Tulad ng gawain ko tuwing may nakakatakot, ipinikit ko lang ang mga mata ko at nag-aantay na mamamatay sa takot. Sinulyapan ko pa ang lagusan kung saan pumasok ang mga elemento at si gwapo, unti-unti na tong lumiliit kaya NO CHOICE ako ngayon.

Akala ko ba sila ang bahala sakin, akala ko ligtas ako sa mga kamay nila. Pero, mali pala ako. Maling mali talaga.

“Incrisus pectrum!” teka! Ano yun?

Napahinto yung itim na usok na may hawak sakin at lumingon. Si gwapo, bumalik sya. Binalikan nya ako!

Naglabas sya ng isang pulang garapon na may kung anong laman sa loob. Tornado sya na nasa loob ng garapon? Astig yun ah.

Kusang napabitaw sakin si itim na usok at hinigop sya nung garapon na hawak ni gwapo. Yun pala ang purpose ng garapon na yun.

“Princess!” kinilabutan ako bigla nang tawagin nya akong Princess. So.. naniniwala na pala syang ako ang Prinsesa nila?

“Yna.... Katarina ang pangalan ko hindi Princess.” Baka nakakalimutan nya, sinaktan nya ako kanina at iniwan sa mga itim na usok, although naligtas nga nya ako pero nasaktan na ako nung mga halimaw na yun.

“Let me...” inilahad nya ang sakin ang palad nya. Ano sa tingin mo, aabutin ko yan? Manigas ka gwapo! I can stand alone. Puro gasgas na ang braso ko, masakit pa likod ko sa kagagawan nya at ngayon natalsikan pa ako ng mga bubog ng salamin ko.

Pero teka! Saan ako dadaan?Nawala na yung hole na ginawa namin kanina. Paano kami papasok nyan?

“ahmp. Saan tayo dadaan?” kita mo! Kapal din ng mukha ko eh. Matapos kong sungitan magtatanong kung nasaan ang daan.

“If you accept my apologize Princess. I will open again the hole.” Nagsosorry ba sya? Kung OO hindi naman halatang napipilitan lang sya nho?

“Ok. Apologize accepted.” Kapag tayo nagpapatawad sa isang taong nagkasala satin, syempre natutuwa sila kasi pinatawad mo. Ibahin mo tong si gwapo, pinatawad ko na, yung tingin parin nya sakin ngayon parang kakainin ako ng buo.

“So... can we start to make a hole again?” he asked me then, nilabas nya ulit yung payatot nyang stick. Ano kayang meron dun, kasi parang may magic din yun eh.

“Let’s start. I’m ready.”

Ipinikit ko ang mga mata ko dahil sa silaw ng pulang ilaw. Kanina lang, kulay puti to nung lumabas si Zeus sa salamin ko. Bakit ngayon pula na? Siguro dahil sa magkaiba sila ng pinasukan at nilabasan? Maybe.

“Hold my hand.” Gosh! Hold my hand daw. Hinawakan nya kamay ko. Diba sabi ko hindi ako magpapahawak? Teka, teka!

Naiihi po ako....

“Get ready Princess and---.”

“Ha? Anong get ready. Ano bang gagawin natin?” pero hindi pa ako natatapos magsalita, bigla kaming hinigop ng magaling nilang hole paloob sa mundo nila.

“KKKYYYAAAAA....PUSO  KOOOO... NASA TALAMPAKAN KO NA .....”

+++++

But, in the end. Nakapasok kami ng buhay. Nakapasok kaming bumaliktad na lahat ng sikmura ko. Uuurgghh!! Nakakahilos talaga.

“Ito na ba mundo nyo?” I asked him. Pero, dahil nga sa bastos nyang ugali hindi manlang nya ako tinayo. Nagtuloy-tuloy lang sya sa paglalakad na parang nagtataka. Itong mundo pala nila parang mundo lang rin namin.

“Earth?” si earthling ba? Hala lagot, baka nandito si Earthling.! May utang pa naman ako dun  na hindi ko pa mabayad-bayaran, baka hanggang dito sa mundo ni gwapo hinahabol ako. Kailangan ko ng magtago.

“Wala tayo sa worldstone. Nandito parin tayo sa mundo ng mga Mortal.” Inilibot ko mga mata ko. Teka! Oo nga nho, mundo parin namin to. Nandito lang kami sa LABAS NG BAHAY KO??? Diosang maganda sa balat ng lupa!!! Akala ko ba naman nakalayo na ako sa mga kinauutangan ko, hindi pa pala.

“Bakit nandito parin tayo?” aba! Ako pa ang tinanong? Parang may magic ako!

“Hello Mr. Dapat ikaw ang nakakaalam nyan. Ikaw tong may weirdo na skills ako pa tatanungin mo? Heller.” Imbis na magreact. Ignored nanaman natanggap ko. Kung nanliligaw pala ako sa lalaki, lagi nalang ako basted!

“Let’s go back to your house Princess. We need to try again to make it perfect.” Dahil nga sa magical nyang kakayanan. Mabilis lang syang nagteleport papasok sa kwarto ko. Diba dapat ang Prinsesa pinaglilingkuran, hindi yung ginanaganito?

“Hoy bruhilda kang babaita ka!”

“Ahh aray ko po. Masakit po.” Putek! Sabi na eh, dadarating si Earthling. Nagsama pa ng mga kutong lupa nyang mga tanod. Patay nyan, wala akong pambayad.

“ahehehe, Earthling... ay este Edralyn naman. Masakit yan eh. Hehehe.” Kahit masakit ngiti parin para makaligtas. (Edralyn, gay name ni Edwin which is si Earthling yun. The bekimon.)

“Oo talagang masakit yan Yna. Makakatikim ka lalo ng mas masakit kung hindi mo pa ako babayaran sa kautangan mo.” Bwisit. Wrong timing ka gwapo. Need your help naman oh.

“Idaan nalang natin sa matinong usapan Edralyn. Alam mo na, yung masinsinang pakiusapan hehehe.”

“Ahh ganun masinsinan pala ah. Oh pwes yan, sisinsinin ko yang pagmumukha mo sa lupa makapagbayad ka lang.” sa lakas ng maskuladong katawan nitong baklang to, walang laban ang payatot kong buto-buto. Mabilis nya akong naisubsob sa lupa kaya nakakain ako ng putik putik.

“Hey Stop! What are you doing with her?” biglang lumitaw si gwapo. Ngayon binabawi ko na gwapo ang inis ko sayo. Parang awa mo na oh. Iligtas mo ako sa bakekong na to. Sarreh yun talaga ang tingin ko sa kanya eh.

Napatigil bigla si Earthling sa pananakit nya sakin dahil sa gwapong to. Hayys,, buti nalang. Helpful ka talaga gwapo.

“Hi Pogi. Naniningil lang naman ako sa bruhidang to.” Seryoso at mukhang wala namang pakialam tong lalaki na to samin ni earthling kaya imbis na ipagtanggol ako sa baklang to, tinalikuran nya kami at naglakad ulit palayo.

“Ang sungit mo naman pala pogi! I Love thrill.” Binitawan ako ni earthling at nilapitan si gwapo para hawakan sa balikat pero pahiya naman ang bakla.

“Did I allow you to touched my coat?” ppfftt.. ano ka ngayon feeling ka kasi eh.

“hehe sabi ko nga.” Tinitigan ako ni earthling ng masama kaya napatigil ako sa pagngisi. Kung ako sa kanya titigil na ako pag sinungitan ako ni gwapo. Sya hindi eh, gora lang ang bekimon.

“What do you want?” out of the blue moon na tanong ni weirdo. Sino pa ba, edi si gwapo na Master ni Scarlot at Lance ang pangalan.

“Oh! Naniningil lang ako ng kautangan nya sakin. Ikaw naman, masyado kang seryoso.” Sabay kapit ulit sa coat

“I said, don’t touched my coat. Or else....” hindi na nya naituloy at nagpigil nalang sya. Alam ko naman ang kaya nyang gawin sa earthling na to eh.

“Gaano ba kalaki utang nya sayo?” huwow! Bakit, babayaran ba nya para makapagtanong sya?

“Eighty thousand lang naman pogi. Kaso wala daw syang pera eh.” Oo ganyan kalaki utang ko sa kanya. Nagsimula yan hindi pa namamatay si mama Tess. Kaya tumubo na ng tumubo.

Sa bandang gilid medyo nahagip ng mata ko na hinawakan ni gwapo yung payatot nyang stick saka sya napatingin sakin at ako naman tong biglang ilag. Hooo!

“May pera yan! Naniniwala ka dyan?” aba! Bruhido din tong gwapong to ah. Alalagay pa ako sa alanganin, eh sa wala nga akong pera eh. Anong ipangbabayad ko?

“Hoy babaita! May pera ka naman pala eh.”

“Wala po... wala po akong pera.” Lagot ka sakin pagsinaktan ulit ako nito.

“Bakit hindi mo kapain bulsa nya?” napaluhod ako bigla ng maramdaman kong bumigat tong magkabilaan kong bulsa. Grabeng bigat, parang nilagyan ng maraming bato tong bulsa ko.

“oh! May pera ka naman palang babaita ka eh. Kailangan ko pa palang magdala ng tanod dito para makapagbayad ka.” mabilis nyang pinaghahalungkat tong bulsa ko at ako tong tulala parin.

Ito ba yung iniisip nya kanina? Nung nilabas nya yung payatot nyang stick? Alam ko magical yun, at aware na ako na ako dun ngayon.

“So... now. Get out of these place.” Malamig nyang banta.

Hindi naman nagpatumpik-tumpik pa si earthling at agad kumaripas ng takbo kasama ang kutong lupa nya. Siguro napansin nyang masama ang tingin sa kanya ni gwapo.

Seriously... hindi parin ako makarecover sa ginawa nya.